Na 3 jaar , 33 dagen en 9 uur onzekerheid, is daar eindelijk een einde aangekomen.

We weten nu wat er met Baylee is gebeurd en ook waar ze is.  Ze leeft nog!!! 

Ik kan helaas niet in details treden , uit respect voor de wens van mijn zoon , maar ik ben er ook tegen om met namen te strooien, maar voor iedereen die de afgelopen jaren gezocht en meegeleefd heeft wil ik toch dit bericht op het weblog plaatsten.

Het is moeilijk nu, ze is alweer 3 jaar in dit andere huis. Ondanks het feit dat het niet klopt en ze eigenlijk bij ons hoort, wil ik haar niet aandoen om nu weer te laten verhuizen.   Ik ga binnenkort naar een kleine aangepaste woning verhuizen en heb daar weinig ruimte. Sinds enige tijd heeft mijn zoon weer een duitse dog die ook dagelijks bij mij is als hij moet werken en daarnaast heb ik nog 2 honden.

Mijn verstand en gevoel zijn in oorlog…….

Ooit heb ik gezegd dat ik het zal laten rusten als ik maar zekerheid had over wat er gebeurd is…laat ik proberen om me daar aan te houden.  Uiteindelijk is mijn grootste wens voor een deel vervuld…hopelijk blijkt dat voldoende te zijn!

Voor iedereen die meegeleefd heeft, meegedacht, meegeholpen:  ik kan niet in woorden uitdrukken wat dit heeft betekend voor ons. 

Staat Baylee haar vermissing nog ergens op een site, wilt u / jij dat adres dan even doorgeven aan me of deze mensen zelf benaderen.

Nogmaals bedankt!   

Marjanka 

En alweer zijn we een jaar verder.

Op 3 aug.2003 verdween Baylee…de 1ste weken kruipen om en het lijkt wel of de wereld stil bleef staan na deze gebeurtenis.

Bo is een grote witte (dove) duitse dog van mijn zoon, maar is iedere dag hier als zijn baas moet werken of ergens naar toe gaat waar Bo niet mee kan. 

Voor alle bezoekers heb ik een een boodschap op de volgende pagina:

Marjanka’s pages

De zoektocht naar Baylee is de laatste tijd minder intensief geworden, mede ook omdat mijn gezondheid weer wat achteruit ging.

Maar ook belangrijk…er zijn ook weinig aanknopingspunten meer , om verder te kunnen zoeken.  Ergens in deze grote wereld loopt een duitse dog rond, die tegelijkertijd ook een grote plaats in neemt in mijn hart.  En die plaats zal ze houden, vergeten doe ik haar nooit meer.

Wanneer de persoon die Baylee nu heeft dit leest: wees a.u.b lief voor haar , ze is echt speciaal!

Zie je wel dat er nog wonderen gebeuren !!   Jennie mailde me net…Ross bleek in Amsterdam in een asiel te zitten en is inmiddels weer lekker thuis!!!

Hij mist wel een stukje oor en ik vraag me af hoe het beestje nou vanuit Rotterdam in Amsterdam komt…maar daar zullen we nooit echt achterkomen denk ik. 

Jennie…heel hartelijk gefeliciteerd met de thuiskomst van Ross…ik ken jullie niet, maar ik weet uit ervaring hoe je in angst hebt gezeten over hem. Heerlijk bericht is dit!

Ik wens jullie allen nog een fijn leven samen!

Dit is Ross. Deze hond is tijdens een logeer partij aan het dwalen gegaan en loopt nu rond in het Kralingse Bos bij Rotterdam.

Iedereen die wel eens daar in de buurt komt wordt dringend verzocht om even goed rond te kijken of hij/zij deze hond ziet. Ross loopt nl al 7 weken daar rond. Ras van Ross is een PODENCO. Hij is wat schuw, zeker voor mannen, maar wie weet is hij wel te vangen met een lekker hapje!

Voor meer gegevens en foto’s over Ross….kijk even op de beestenbende daar staat hij onder " vermist"

Het zou prachtig zijn als Ross weer terug kan naar zijn eigen mandje in Zevenhuizen…(daar woont hij namelijk!)

Dit is best wel raar….ik zit weer even overal op forums etc. te zoeken of er nog iets bekend is over Baylee.

Kom ik op een forum van een landelijk weekblad en daar zie ik dit:

3 aug.2006

Sinds vanochtend is onze hond vermist cq gestolen.
Hij kan niet van de plaats af en het is een het is een zeldzaam ras, dus we hebben een sterk vermoeden dat onze hond van de plaats af is gehaald.

Een foto weet ik niet hoe ik die hier op kan zetten, ik heb wel een link van een fotoalbum, de eerste hond die je ziet is Kanjer.

http://www.mijnalbum.nl/Album=CSGJKXFS

Dus: precies een jaar later, ook ongeveer dezelfde tijd wordt weer een hond ergens van een plaats afgehaald…zou er iemand zijn die alleen op 3 aug. ineens zin krijgt om honden te pikken???  Natuurlijk niet, maar ik vond het wel een opmerkelijk toeval!

De hond is nog steeds niet terug, dus ik ga er van uit, dat deze eigenaresse geen bezwaar heeft dat ik haar oproep ook hier plaats.  Uit ervaring weet ik dat Amivedi en de politie nou niet echt betrouwbare hulpen zijn bij gestolen honden…sterker nog…toen ik op tv was geweest voor Baylee, werd ook iemand van Amivedi voor commentaar gevraagd.

Deze mevrouw beweerde ijskoud dat er in Nederland geen honden gestolen werden.

Politie??   Ook al zo’n geweldige hulp …een hond kan alleen gestolen zijn als er braak sporen gevonden zijn.

Ter verduidelijking….(voordat je bij het hek je maag leegt om het bewijs te kunnen leveren)….het gaat dus echt om inbraak sporen…dus als er een dief je raam of deur vernield en daardoor binnen kwam en je hondje mee nam.

Wie weet…..misschien dat er iemand hier op dit weblog komt en iets meer weet van Kanjer???  zoals ik al eens eerder zei: ik wens mijn grootste vijand nog niet toe dat ze zolang in onzekerheid moeten leven….

Als de bewuste eigenaressen dit bericht leest: ik wens haar en alle andere mensen die op zoek zijn naar hun huisdier heel veel sterkte , maar ook veel geluk toe !

Het is een dag, zoals vele dagen….opstaan…mijn hond en oppas honden eten geven…poezen verzorgen….koffie zetten…enz.

Toch is het niet helemaal een gewone dag. 3 augustus staat in mijn geheugen gegrift als de dag dat veel dingen veranderde. Vanaf 12 uur ‘smiddags werd het leven ineens "anders"!

Ik werd een vrouw die ineens uren achter de pc doorbracht om te zoeken…advertentie’s te zetten, tv en allerlei andere media benaderde, heel brutaal aan iedereen om hulp vroeg, met allerlei vage email adressen info opvroeg bij broodfokkers en zelfs via achterdeurtjes zocht bij de vivisectie of daar onze Baylee was beland.

Soms denk ik echt in termen van…voor en na Baylee haar verdwijning. 

Er kwamen veel mailtjes binnen, meestal van mensen die meeleefden en meedachten hoe ik verder kon zoeken.  Ook veel foto’s van honden die op Baylee leken.

Veel mail ook van mensen met hun eigen persoonlijke verhalen, heel bijzonder en waardevolle contacten kwamen hier uit voort.

Maar ook mail met bedreigingen of nare beschuldigingen, zoals dat ik Baylee zelf gestolen had, haar nooit uitliet of juist altijd buiten liet etc.  Gelukkig waren deze mailtjes in verhouding vrij weinig en heb het maar gelaten voor wat ze waren….geschreven door mensen die op 1 of andere manier hun grieven ergens kwijt wilden.

3 aug. 2005 regende het om 12 uur in den helder, we waren helemaal doorweekt geraakt tijdens onze zoektocht.

Vandaag moest ik om 12 uur naar de dokter en ook toen begon het te regenen en was ik wederom helemaal doorweekt.

Sinds oktober 2005 ben ik ziek geworden en breng de laatste 3 maanden erg veel tijd door in het ziekenhuis en thuis op bed. 

Ik kan dus niet echt veel achter de pc zitten en vind het heel erg dat de tijd en energie me ontbreekt om de mail en rea’s die ik krijg allemaal te beantwoorden.

Hopelijk is hier begrip voor, ik lees wel echt alles en probeer daarnaast ook nog steeds om verder te blijven zoeken.

Er zijn veel nare zaken gebeurd in de wereld en ik besef heel goed dat het verliezen van een hond eigenlijk in het niets valt vergeleken bij alle oorlog, hongersnood en andere ellende. 

Sinds ik ziek ben weet ik ook weer extra goed dat " leven"  vreselijk waardevol is, maar toch….elke dag als ik naar de foto van Baylee kijk overkomt mij het gevoel dat ik pas echt weer verder kan als ik weet waar ze is en of alles goed gaat met haar.

Hopelijk gebeurd dat ooit nog eens, misschien leest de persoon die meer weet over haar dit weblog. Bedenk dan dat je de enige bent die een eind kan maken aan al deze onzekerheid en persoonlijk voor dit wonder kan zorgen.

Het enige wat je hoeft te doen is me te vertellen hoe het met haar gaat. Ik hoef haar niet terug als ze nu een goed thuis heeft. Na een jaar is ze daar misschien ook al erg gewend en zou het voor haar naar zijn om haar wederom te laten verhuizen.

Ik wil alleen zekerheid en geruststelling!

Al een tijd weet ik dat ik lang niet de enige ben in ” het land der zoekenden”.

Vanaf het begin dat Baylee werd gestolen bereikte me steeds weer berichten van anderen die ook hun huisdier aan het zoeken waren.
Wanhopige mensen, net als ik.
Soms nog vol hoop, maar een enkele keer komt er bericht dat ze het zoeken opgeven omdat ze de stress niet meer aan konden.

Dan zijn er de juichende berichten van mensen die hun beestje (soms na maanden) weer thuis kregen. Heerlijk is dat!

Gisteren kwam er ook een mailtje binnen…van Harrixebtte. Ze was al maanden op zoek naar Bartje, haar Jack Russell. Ook zij had contact gezocht met de krant , tv etc. en is maandenlang actief aan het zoeken geweest.

Ze heeft Bartje gevonden…….op een van de naarste manieren die je kunt bedenken. Bartje bleek een paar weken geleden gewurgd te zijn, in een rugzak gedaan en in het water gegooid!

Een oplettende vrouw zag het bericht over de gestolen hond en wist dat er een hond gevonden was die voldeed aan de beschrijving.
Inmiddels heeft Harrixebtte haar hond positief gexefdentificeerd en zal Bartje gecremeerd gaan worden

Haar mailtje heb ik even op de site gezet van de http://beestenbende.marjanka.nl waar Bartje stond onder VERMIST.

Ik weet niet precies wat er nu bij die mensen voor gevoel heerst, maar het zal wel een aardig vergelijking hebben met een nachtmerrie.

Voor hen…en voor alle andere mensen, die ook zo’n soort sitiuatie hebben meegemaakt, brand ik vandaag een extra kaarsje.

Ik mag nog hoop houden, al is de kans wel klein dat ik Baylee nog vind…maar ze is tenminste nog niet dood gemarteld terug gevonden! Dit gun je je grootste vijand niet!

Alweer 7 maanden geleden dat de zoektocht naar Baylee begon!
Het is raar…maar ik ervaar het zoeken nu eigenlijk als een vast onderdeel van mijn leven!
Gewoon elke morgen opstaan, pc aanzetten en even kijken naar de mail.
Dan na de koffie en honden uitlaten…zitten en alle vaste rondjes even doen op internet…want je kunt nooit weten…!
Zelfs het gemis en de regelmatig opkomende aanvalletjes van onmacht, verdriet, boosheid etc. zijn een vast onderdeel van het dagelijkse leven.
Net als dat ik sinds 7 maanden ook een combinatie ben geworden van achterdocht en super sentimentele dankbaarheid.
Achterdocht is niet leuk…dankbaarheid mag blijven!

Waarvoor deze log?…er is niks nieuws te melden…Baylee zit nog steeds ergens waar niemand van de lezers haar kan zien.
Ik weet inmiddels wel iets meer dan in het begin, maar dat heeft me niet verder gebracht.

Vanaf 7 maart ben ik op vakantie, voor het eerst sinds jaren ga ik er tussenuit en de zon opzoeken. Dus in de tijd van 7 tot 24 maart ben ik niet in staat om te reageren op berichten.
Wanneer er in deze tijd toch een wonder gebeurd en iemand heeft iets te melden over Baylee….dan hoop ik dat ze de voorzitter van de beestenbende kunnen mailen. Gemma is helemaal op de hoogte en kan eventueel mensen inschakelen om de tip te volgen.
De link staat hier:
http://beestenbende.marjanka.nl en het email adres van Gemma is: stevieaziz@hotmail.com

Wie weet…gebeuren er nog steeds wonderen…er is xe9xe9n persoon die daar zeker voor kan zorgen…dat is de persoon die achter deze laffe daad staat. Ik weet het niet …maar mijn gevoel zegt me dat deze persoon ondertussen zich rot lacht om mijn wanhopige zoeken. Laten we maar hopen dat de wet van 3 niet van toepassing is op jou…anders lijkt het me dat je dan nog heel wat te verwachten hebt!

Het ene moment leven we nog midden in de zomer, dan volgt een periode van zoeken….en dan is het ineens "zomaar" winter en naderen we de jaarwisseling! Ze zeggen dat de tijd snel gaat als je plezier hebt…nou het gaat ook snel als je dag in dag uit aan het zoeken bent. De dagen lijken tekort voor alles wat ik wilde doen en tegelijkertijd duurt een dag ook heel erg lang. ‘t was (en is nog steeds) een vreemde tijd met allerlei tegenstrijdige gevoelens. Dankbaar en blij met alle hulp en medeleven…intens bedroefd en bezorgd door het verdwijnen van Baylee. Steeds opnieuw weer spannend ook als er weer een nieuwe aanwijzing komt, waarna de kater volgt als deze niets blijkt te zijn. Maar ook dan is het tegenstrijdig, want zo’n aanwijzing geeft wel aan dat er nog mensen naar Baylee uitkijken!

Het is haast kerst. Ondanks het gevaar om voor oudbollig uitgemaakt te worden…kerst is voor mij het feest van het licht, van vrede en van naastenliefde. Ik heb het opgegeven om met boosheid rond te lopen over deze diefstal en alles wat hier omheen gebeurde. Eerlijk gezegd…soms kost dat nog wel wat moeite, maar de boosheid kost me nog meer…nl mijn eigen rust, mijn gezondheid en mijn eigen waarde en normen. Wat ik weiger om op te geven is de hoop om ooit iets over Baylee te horen, dus ik blijf ik zoeken…ook al ben ik nog de enige die dat doet. Zolang we nog aan haar blijven denken is ze bij ons, al is het maar in ons hart. Gelukkig zijn er ook nog steeds mensen die ook blijven zoeken, 2 hiervan hebben weken in Emmeloord gezocht en zijn inmiddels ook in Almere en omgeving aan het uitkijken naar haar. Net als een aantal dieren organisatie’s ,zijn deze 2 mannen vast van plan om ooit resultaat te boeken. Wij vieren kerst…MET Baylee!! Ze kijkt me aan vanaf een grote foto op de kast en leeft heel erg in onze harten!